Tags

,

Liefste lezers

Je leest het goed. Mijn eerste ‘echte’ diploma. OK, ik heb wel mijn getuigschrift bedrijfsbeheer en ook het gelijkgesteld A2 BSO diploma, maar dat lijkt me meer iets dat men mij heeft gegeven omdat ik zo lief naar de les kwam dan wel om mijn academische (in ’t BSO, hah) verdiensten.

Eind maart heb ik immers in Gent, in het kader van opleidingen binnen bpost, een driedaagse opleiding gevolgd tot hulpverlener. Best interessant, eigenlijk. Ik had al zo’n helpertjesdiploma op zak – eens te meer eentje die men mij gegeven had naar aanleiding van mijn “braaf naar de les komen” vermoed ik – en ook het Europees brevet tot something something, ik was er niet door op het grote examen maar wel op het kleine examen en ik was te lui – of te apathisch – om naar het gemeentehuis te gaan om het diploma af te halen. Nu nog daarheen gaan zou wat belachelijk wezen, want het is ondertussen ook al twaalf jaar oud – en dus mag het naar de middelbare school gaan volgend jaar. En er is ook weer veel veranderd, de laatste jaren, op het vlak van eerstehulpverlening.

Het was dus ook – en vooral – kwestie van heropfrissing van de al gekende technieken, al verwacht ik niet dat ik de levensreddende held zal uithangen als er iets gebeurt. Of het zou moeten zijn dat dat toch bestaat, het op nul zetten van het verstand in een crisissituatie. Belangrijk om te weten is ook dat ik mijn job in de brievenverwerkende industrie nog niet meteen zal opgeven en dus nog niet meteen dokter zal kunnen spelen. Het gaat in zo’n cursussen vooral om verbanden leggen, symptomen herkennen, het slachtoffer gerust stellen en de échte hulpverleners verwittigen. Ook was het maar met de hakken over de sloot, mijn theoretisch examen, kleine nuance dus. Ik had immers maar 16/20.

 

Advertenties