Tags

,

Enkele maanden geleden had de leading lady van Open Vld haar ‘burgermanifest’ uitgebracht. Er was onmiddellijk veel om te doen, al ging het niet om de inhoud, maar meer om de kaft, die geplagieerd zou zijn, en het vogeltje dat niet meer rood maar toepasselijk blauw geworden was.

Nu ben ik sowieso geen fan van Gwendolyn Rutten, zeker niet toen ze haar adoratie voor de late Margaret Thatcher niet onder stoelen of banken stak. Maar, the proof of the pudding is in the eating, zoals onze vriend Kardinaal Danneels het ooit zo mooi verwoordde, en dus heeft zo’n boekje via via zijn weg gevonden richting mezelf.

Al verwacht ik dat de pudding een liberale woordendiarree zal worden waar ik menig indigestie zal aan overhouden, zal ik trachten hier toch een klein commentaar op te leveren. Daar ze het mooi overzichtelijk heeft gehouden, met verschillende hoofdstukjes en zo, zal ik dat ook maar doen.

Ik zal het echter met een open mind (trachten te) lezen, en slechts één gedachte in mijn hoofd houden: we stappen niet OP de dakloze, maar er OVER.

Advertenties