’t Is weer boekenfestijn geweest. Dan is het traditioneel tijd om boeken in te slaan – voor als ik ooit eens alleen ga wonen, weet je wel – die ik nooit full-price zou kopen, of die ik anders nooit zou gevonden hebben (het helpt als je in een gemeente woont, die denkt dat het een stad is (Kortrijk)).

De slachtoffers deze keer – vermits het in Gent was had ik geen bedenktijd, in Kortrijk ga ik minstens twee keer – waren enkele kookboeken (nu ja, kookboekjes) van de twee keukens waar ik een zwak voor heb: de Italiaanse (en dat was al voor ik Italiaans volgde) en de vegetarische. Daarnaast heb ik met mijn gratis bon een stempel gekocht die ‘Muchas Gracias’ zei. Om de boel af te ronden heb ik het derde deel in de Wolfshond van Rowan-serie (een Harry Potter ripoff die bij gebrek aan nieuw origineel materiaal best te pruimen valt, eigenlijk) en de vangst van de dag gekocht: “Forever young”.

Hoe ouder ik word, hoe meer het woord gerascofobie de kop opsteekt, maar daar gaat het niet over. Het is een adaptatie van de lyrics van Bob Dylans prachtlied “Forever young”, met mooie tekeningen er bij. Granted, het is een kinderboek, maar fantastisch mooi gemaakt.

Wat ook fantastisch mooi gemaakt was, was de mooie deerne die tot twee maal toe naar mij lachte op het perron terwijl ze foto’s naam. Helaas niet de moed gehad om er naar toe te gaan. But there you have it.

Advertenties