Nu ja, ‘new’ start is al wat overdreven. ’t Is immers al de derde keer dat ik het mag meemaken (als volwassene, want ik was nog geen 18 toen ik mijn zevende jaar aanving). Het begin van een nieuw schooljaar. Het is allang niet meer zoals vroeger, toen we nerveus waren met wie we in de klas gingen zitten en wie we voor de klas staan zouden hebben, want er is de dagtaak ook die er voor zorgt dat we ons niet kunnen nerveus maken (althans daar niet op).

Maar goed, morgen is het dus zover. De laatste keer in moeder Hitek, wat Management Assistant betreft, dan toch, want Spaans ben ik van plan langer dan één jaar te volgen. Al weet ik het natuurlijk nooit. Ik hou mijn hart vooral vast voor economie, eigenlijk. De rest is een cakewalk. Zou toch moeten zijn: Engels en Powerpoint, twee vakken waar ik destijds in ’t middelbaar altijd met glans voor geslaagd was.

En het belangrijkste vak: “eindwerk”. Waar ik ondertussen al een jaar lang voor aan het schrijven ben. Ik zit nu aan pagina twaalf. Luiaard, zou je denken. En ergens is dat wel waar, maar niet wat het eindwerk betreft: ik heb tonnen en tonnen sourcemateriaal waar ik op kan neerbuigen en teksten die ik al geschreven heb.

Het einde is nu wel zeer nabij.

Advertenties