Alle onderzoeken van kranten die hun origineel leespubliek wat in de steek laten en meer een krant voor hipsters dan voor socialisten zijn, maar de verhaaltjes over Generatie Nu zijn dikke onzin.

Misschien sloop ik hiermee wel heilige huisjes, maar dat generatiedenken als zou het karakter en de leefwereld van de mensen bepaald worden door wanneer je zou geboren worden, klopt niet. Veel meer dan wat ook, maakt het uit waar je geboren bent.

De generatie die nu “aan” zou zijn, of aankomt, is hoogopgeleid. Optimistisch. Zijn wielrenner. Advocaat. Modeontwerper. Ga zo maar door. Nooit wordt er gewag gemaakt van de arbeider, de (lage) bediende, de kassierster, de gewone simpele ambtenaar. Niet kunnen verder leren. Sabbatjaar? Ben je gek? Hoe ga ik dat gat op mijn cv uitleggen? Dromen? Opgeborgen. Want de generatie Nu, de échte generatie bestaat evenveel (en wellicht zelfs meer) uit de verstotenen van de “yolo-“maatschappij.

Yolo, you only live once, is het credo van ofwel pubers die nog niets hebben meegemaakt of van die zondagskinderen bij wie de kippen wel degelijk gebraad in de mond vliegen. Wanneer je alles mee krijgt van thuis uit, zowel materieel, financieel als qua opvoeding, wordt het als normaal beschouwd. Vanzelfsprekend. Dan sta je er niet bij stil dat het niet je eigen verdienste is maar de verdienste van het nest waar je uit geboren bent.

Voor zij die niet Yolo zijn is elke dag, net als voor de generaties die voor hen ook de kansen niet kregen, een bikkelharde strijd.

Advertenties