Geachte heer Hermans

Ik wil me vooraleerst verontschuldigen voor mijn beperkte kennis van het Nederlands. Ik kom immers maar uit het BSO, en heb dientengevolge een eerder beperkt vermogen om me verbaal uit te drukken.

Nu dit uit de weg is, wil ik tot de kern van mijn betoog komen. Ik verslikte me haast in mijn ontbijtgranen, deze morgen om vier uur. Koffie is hier niet op zijn plaats vermits ik dat goedje niet binnen krijg. Ja, u leest het goed, vier uur. Een normaal mens staat om zeven uur op, om dan zijn nine to five aan te vangen.

Niet zo met mij. Ik ben dus BSO-alumnus, en heb daardoor geen recht op een mooie job. Zo gaat het cliché. Het cliché gaat ook dat enkel ASO-studenten geschikt zijn voor hoger onderwijs. Uw visie staat trouwens haaks op die van Crevits. Zij verwondert er zich over dat mensen uit een BSO-richting te weinig doorstromen. U hebt dat probleem kennelijk niet, daar u hen wil ontmoedigen door een test in te voeren. Motivatie hangt, wonderwel, niet af van de scholingsgraad.

Uw insinuatie dat met de komst van TSO en BSO er plots een ijkingsproef nodig is, is een slag in het gezicht van de BSO-student. Zeker wanneer u er fijntjes bij vermeldde dat de proef beperkt is. Waaruit ik concludeer dat u de BSO-student niet hoger dan een marginaal die met halfopen mond en een vacante blik in de ogen naar soapseries kijkt, inschat. Mocht het nog niet dagen, er is wel een minimum nodig om te slagen, ook in het BSO. Nu moeten we wel eerlijk zijn, er zitten wel leerlingen die schoolmoe zijn, maar die zullen nooit voor hoger onderwijs kiezen, laat staan een lerarenopleiding.

In het BSO wordt ons vaak verteld dat wij nooit iets zullen bereiken, hetzij een afstompende fabrieksjob. De leraren zelf zijn niet gemotiveerd – misschien een aandachtspuntje voor de opleiding – want ze stimuleerden ons geenszins om verder te studeren, zelfs niet om ons zevende jaar te volgen. Wil je hen helpen, leer ze dan studeren. Wanneer mensen uit zo’n milieu kiezen voor het onderwijs, zijn ze zeker gemotiveerd. Dat moet niet worden weggejaagd, maar gekoesterd. Voorbeelden genoeg van mensen die moéten voor leraar studeren.

Misschien loont het wel de moeite om eens te luisteren naar de verhalen van BSO-alumni. Want dat is nu eens iets wat de meeste BSO-studenten wél hebben: een verhaal. En levenservaring heb je, als mens én als leerkracht, nooit genoeg.

Met vriendelijke groet,

Miguel

Advertenties