Dat moet je vooral doen. Een A-attest dient om door te laten, een B-attest om te laten zakken, een C-attest om te blijven zitten. Ons onderwijssysteem zou ons onderwijssysteem niet zijn, mocht ze volgens het ACB-systeem werken in plaats van via het ABC-systeem. Want een B-attest is erger dan een C-attest. Een B-attest is een straf, een C-attest is een kans om het opnieuw te doen.

Ook ik heb een aantal B-attesten gehad: eentje waar ik zelf om vroeg, namelijk datgene dat mij uitsloot uit het IW, en eentje waar ik zelf niét om vroeg, namelijk datgene dat mij uitsloot uit het TSO.

Ik zal wellicht wel altijd een luie student geweest zijn, omdat ik altijd genoeg had, zonder te leren. Ik had een algemene kennis die hoog genoeg was om bij de eersten van de klas gerekend te worden (op dat vlak). Helaas is mijn tweede B-attest eigenlijk een culminatie van een calvarietocht die “schoolloopbaan” wordt genoemd.

Wie lang genoeg bladert in mijn blog zal wel zien dat het er al een paar keer over ging, de verkeerde studiekeuze van mijn vader (voor mij). Je stuurt je onhandige, taalvaardige zoon niét naar een vakschool, punt aan de lijn. De eerste twee jaar waren eigenlijk verkakt, en dat mag je draaien en keren hoe je wil: dat haal je niet meer op, vermits je een jaartje dubbelt.

Dat wou ik ook. Ik bloeide open in het TSO Secretariaat-Moderne talen. Ik kreeg Engels, Nederlands, Frans, Duits, Spaans, … Vakken waar ik heel erg in geïnteresseerd was. Krijg ik daar in het BSO nog maar een fractie van wat ik in het TSO kreeg, en, ik had het allemaal al gezien.

Geen nood, ik haal het wel op in het hoger onderwijs, dacht ik. Dan was het kalf alweer verdronken. Ik kwam uit het BSO, en mocht gaan werken. Om maar te zeggen hoe een verkeerde oriëntatie een gevolg kan hebben dat weerklinkt in de rest van je (rot)dagen.

Oh ja, ik haal normaal gezien een onderscheiding voor mijn B1/HBO5 – diploma. Zo slecht zal ik dan toch niet bezig zijn zeker?

Advertenties