Elk nieuw systeem heeft zijn of haar kinderziektes. Zo ben ik één van de eersten die via “switch” van Arteveldehogeschool de opleiding in het Communicatiemanagement volgt. En dat dat niet van een leien dakje loopt, begrijp en erken ik.

Hieronder eventjes de plus- en minpunten opgelijst, van wat ik nu al heb meegemaakt. Dit is niet mijn “gal spuwen”. Daarvoor heb ik nog een veel ergere vocabulaire. Maar hey, ik heb hier al meer dan duizend euro in gepropt – dan verwacht ik toch dat ik iets mag zeggen. No taxation without representation.

+ Zéér vriendelijke bediening in de Arteveldeshop. Die man verdient een pluim. Wat zeg ik, een volledige pauw. Hoe hij zijn winkel runt, dat is hoe het hoort!

– De communicatie met de lectoren kan wat beter. Zo is er een bepaalde lector voor wie we iets moeten maken. Vraag je dan meer info over wat je juist moet doen, krijg je doodleuk een mail waarin staat dat ze wel 600 studenten heeft en dat je dus niet mag mailen. Van mijn geld waren ze anders niet vies. Na de les krijg je de tijd om vragen te stellen. Twee puntjes: ik ben er nooit – afstandsonderwijs, remember – en als ik er al was, ik weet geeneens welke dag ik les zou hebben. Ook de toon kon vriendelijker, maar goed. Ook die dt-regel en interpunctie waar men zo op hamert, en terecht, als je daar dan fouten tegen tegenkomt in een opdracht, niet leuk. Ik laat open voor welk vak dit is, want anders kan ik uit rancune nog een onvoldoende krijgen louter daarvoor. Soit, je moet niet verwachten dat ik een topwerk ga afleveren als ik geen duidelijke instructies krijg over hoe en wat ik moet doen. Als je zelfs geen uitleg geeft over met welk programma je de opdracht kan / moet maken, hoe moet ik het dan doen?

+ Communicatiemanagement. Wie dit vak geeft, heeft wél kaas gegeten van communiceren – na klar. Veel opdrachten, yes. Niet zo’n simpele opdrachten. Ook yes. Maar vooral: HELDER opgesteld. Je ziet louter door dit vak dat het mogelijk is om een cursus in afstand te organiseren. Een dikke pluim! Ook voor het vak Sociologie is het handig aangepakt: een facebookgroep, weliswaar onder de auspiciën van de lector, maar waarin we elkaar (kunnen) helpen.

– Het systeem van de boeken. Er stond een boek niet op de lijst, niettegenstaande ik dat wel nodig had (optioneel). Ook waren er bepaalde boeken niet voorhanden terwijl de lessen al liepen.

Let wel, het is niet al kommer en kwel. Ik heb echt het gevoel dat ik hier iets kan bij leren en ik ben dankbaar voor de kans die ik hier krijg. Logisch, ik betaal er genoeg voor. Maar toch heb ik soms het gevoel dat het systeem nog niet helemaal op poten staat, en wij switch-studenten eerder het vijfde wiel aan de wagen zijn.

Of ik er spijt van heb? Neen. Zeker niet. Al had ik veel liever Journalistiek gedaan, of iets met meer Nederlands en Engels. But, you do what you can. You try.

Advertenties