http://www.demorgen.be/binnenland/niet-iedereen-is-gemaakt-om-uit-te-blinken-aan-de-universiteit-en-dat-is-best-oke-bd64c940/

Net nu de examenresultaten bekend zijn, zijn er plots zoveel depressieve studenten. Toeval? I think not.

Ik mocht dus zoals geweten niet verder studeren. En toch was ik niet gelukkig. En toch had ik duistere gedachten. En toch had ik een depressie. Omdat ik te veel moest werken, onder mijn niveau. Omdat wat ik deed niet bij me past(e).

Ik zou, mocht ik kinderen hebben, het niet zo aanpakken. Twee woorden zou ik ze meegeven: “wees gelukkig”. En dan, op weg naar de universiteit en de hogeschool. Want dat is een tijd van ontplooiing. Dat is een tijd van nog niet aan de werkketting te liggen en te ontdekken wie je bent.

Krijg je die kans niet, wel… Dan word je een gefrustreerde oude zak van 33 die blogs schrijft die niemand leest.

Dus, om even tot de kern van de zaak te komen: helaas hebben studenten niet het alleenrecht op burn-outs (“die wel leuk zijn, voor efkes”), ongelukkig zijn, zelfmoordgedachten. Ook ik heb die wel eens gehad, maar dan vooral over “hoe zou het zijn als ik er niet meer zou zijn”, meer dan over “ik maak er een einde aan”. Maar die gedachten komen ergens van, natuurlijk.

Maar onze studenten, ze hebben het toch zo hard, meneer. WEES BLIJ DAT JE DE KANS KRIJGT OM TE STUDEREN. Beeld je anders eens in hoe je leven er zou uitzien, mocht je direct na de secundaire moeten gaan werken zijn. Geen feestjes, geen vrienden, geen uitgaan, enkel werken. Dag in, dag uit. Niet leren over hippocampus, de marketingmix, beeldvorming en -verbetering. Die neem ik nu uit mijn eigen studierichting, maar vul het gerust aan met de dingen waar je over leert op de unief, de hogeschool.

Wees dankbaar.

Advertenties