Gisteren onderging ik mijn taalscreening voor mijn lerarenopleiding. Dat ze streng moeten zijn, begrijp ik wel. Ik accepteer dat ook. Wat ik niet accepteer is dat de ene regionale afkomst blijkbaar erger is dan de andere. We hebben daar een woordje voor. Niet?

Er passeerden mensen met taalproblemen van allerlei pluimage. “Kunde”, “godde”, “maakn”, “dikku” en allerhande Brabantse probleempjes. De taalcoach stelde dat dat geen probleem was, gewoon een beetje aan werken en dat zal dan wel zichzelf oplossen.

Voor West-Vlaamse aangelegenheden, zoals de “e”, “a”, “g” en “h” (alhoewel ik uit West-Vlaams standpunt moet zeggen dat de “h” niet bestaat), die zijn het wel waard om door een logopedist te worden gepakt.

Dus een Brabantse “e” is minder erg dan een West-Vlaamse “e”.

I call racism on that.

Advertenties