Na lang tobben en keren in mijn hoofd, is de knoop dan toch uiteindelijk doorgehakt. Ik start in september met een opleiding / cursus Literaire Creatie aan het conservatorium in Kortrijk.

Puur afstandsonderwijs is niets voor mij, dat heb ik wel geleerd uit het debacle dat de lerarenopleiding aan de Arteveldehogeschool in Gent (en het racisme van de taalcoach) uiteindelijk geworden is. Dat Brabants meer te vergeven is dan een West-Vlaamse tongval, dat gaat er bij mij nog altijd niet in. En dat ik de opleiding zal afraden aan mijn provinciegenoten, wees daar maar zeker van. Als je mensen geen negatieve feedback geeft op hun “Thuistussentaal”, maar iemand van wie je het wel kan horen dat hij West-Vlaams spreekt maar zijn uiterste best doet om AN te spreken afkraakt (zowel op de taalscreening als op het mondeling examen met drogredenen als “ademhaling” en “de ruimte niet functioneel gebruiken”) kan je moeilijk van een objectieve screening spreken. J’accuse, J.D.! Maar goed, you live, you learn.

Mijn opleiding Communicatiemanagement aan hetzelfde illustere instituut, daaraan behoud ik wel goeie herinneringen. Maar om nog één jaar in één semester af te haspelen zodat ik niet in het nieuwe curriculum zou verzeilen (met een kleinere en zelfs totaal niet gegarandeerde kans dat ik geslaagd zou zijn), dat zag ik niet zitten.

Ook mijn opleiding Spaans loopt op zijn einde. Ik heb het drie jaar graag gedaan, maar ik kan er de fut niet voor opbrengen.

In de twee eerste opleidingen die ik vernoemde bleek wel dat ik graag en (redelijk) goed schrijf. En er bleek zowaar aan het conservatorium een opleiding te bestaan die zich daarop toespitst, en in Kortrijk! Mijn twee à vier keer in de maand naar Gent-tripjes behoren dus ook tot het verleden.

Hopelijk wordt dit wel iets. Ik heb er alvast goede hoop op.

Advertenties