Ik verslikte mij toch wel in mijn puddingske toen ik dat las. Mensen die verlof krijgen om voor hun kind te zorgen krijgen daar (natuurlijk) een uitkering voor. Europa vindt die niet hoog genoeg, dus gaan ze het verhogen, tot een drievoud van het originele bedrag. En dan denk ik, van waar moet dat weer komen? Juist, de kinderloze singles (waarvan ik er ook één ben, anders had ik er wellicht geen aanstoot aan genomen).

Waarom vind ik dat niet rechtvaardig? Omdat een sociale zekerheid, want dat is ouderschapsverlof en -uitkering nog altijd tot nader order, rechtvaardig moet zijn en geen profiteermechanisme.

Persoon A is kinderloos en single. Hij heeft een huis en sinds zijn negentiende een job, die niet al te goed betaalt. Hij staat overal alleen voor: het afkorten van zijn huis (of de huishuur), de wagen die moet afbetaald worden, verwarming, voeding, het gaat maar door. Hij wil terug naar school, maar krijgt daar geen vergoeding voor.

Persoon B heeft verleden jaar haar derde Master behaald en vindt dat het op haar 27ste ook wel eens tijd wordt dat ze werkt. Goed betaalde job, man heeft ook drie Masters en een goedbetaalde job. B gaat in ouderschapsverlof en strijkt nog maar eens een royaal bedrag op. Terwijl ze in ouderschapsverlof is, doet ze aan ‘persoonlijke ontplooiing’.

B heeft al een tijd op de kosten van de maatschappij geleefd, A enkel tot zijn achttiende. Waarom zou A moeten betalen voor het kind van B, terwijl B meer dan genoeg verdient om de ouderschapsverlofperiode te overbruggen zonder noemenswaardig inkomstenverlies?

Advertenties