Ik verslikte mij nogmaals in mijn puddingske deze morgen toen ik het interview van de mij onbekende Julie Van Den Steen of hoe ze ook mag heten, las.

Mevrouwtje gaat om acht uur slapen en staat wel om drie (!!) uur op. Dat is eigenlijk topsport, voegt ze er fijntjes aan toe. Net zoals andere blonde spoken overdrijft ook zij schromelijk over de zwaarte van haar werk. Al kan ik dat niet met zekerheid zeggen, want ik heb de kans niet gekregen om überhaupt iets te doen met mijn leven.

Ik ben er zeker van dat onnozel doen voor een camera, of achter een micro best vermoeiend is en dat dat energie opslorpt als een spons water. Immers, je moet het toch maar doen, nietwaar.

Wat een topsport. Als ze dat al afzien vindt, mag ze eens meegaan met mij. Om 3.15 er uit. Oké, je hebt een kwartier om langer uit te slapen, maar vaak geraak je, als je nog iets van je dag wil maken, pas om 21 uur in je bed. Of 22 uur.

Dan mag je in de blakende zon / vrieskou / gietende regen / gierende wind kranten ronddragen aan een hels tempo in het hol van Pluto. Tegen de klok, ook, want als je je werk wat in orde wil doen, mag je niet te veel remmen (anders verslijten ze te snel) en toch ook niet te weinig, anders verlies je daar tijd.

Eenmaal teruggekomen in het kantoor, wacht je een sortering van je bundels (dat zijn bedrijven die door de copieuze hoeveelheid aan brieven een aparte rit krijgen) en een uitreikingsronde ervan op. Eens je daarmee klaar bent, mag je nog wat zeulen met (vaak veel te zware) refillbags (dat zijn zakken waarin post zit voor andere postbodes die ze niet op hun voertuig meekrijgen), en ook niet te laat, anders krijg je de wind van voren van hen, niettegenstaande zij eigenlijk te vroeg beginnen en jouw hele schema naar de vaantjes is.

Ben je daarmee klaar, dan mag je nog een ritje maken met veel meer pakken dan je op papier zou moeten doen. Dit natuurlijk ook wanneer het piekuur gearriveerd is – als je pech hebt, is het gedurende de hele dag op je dienst piekuur.

Krijg je een ongeluk terwijl je je dienst uitvoert? Pech: eigen schuld, ook al kan je er niets aan doen. Werk je langer dan je uren? Ook pech, want je krijgt géén overuren en géén inhaalrust.

Dat, lieve Julie, is topsport.

Advertenties