Ik wist wel dat een minister van post van liberale signatuur niet echt neutraal zou zijn in deze zaak, of vóór bpost zou spreken, maar dat hij zo resoluut de kaart trekt van het privébedrijf, is toch wel wat wraakroepend.

Na – voor sommige privé-operatoren eindelijk – de markt opengebroken te hebben, is het nu aan de liberalen om staatsbedrijven de genadeslag toe te brengen.

In plaats van de gemeenten te laten kiezen voor de beste postoperator – die die elke dag overal moet langskomen – zouden de gemeenten een dure aanbestedingsopdracht moeten uitschrijven opdat de privé-operator de kans kan krijgen om mee te spelen.

Die privé-operator strijdt echter niet met gelijke wapens. Ze hebben hun licentie gekregen in 2013, dus zijn ze nu vier jaar bezig.

Volgens mijn eindwerk, dat nu misschien wel weer achterhaald is, moet TBC-post nu 60% van het land tweemaal per week aandoen.

En dit in tegenstelling tot bpost, dat elke dag overal moet langskomen.

Als je wil gelijk behandeld worden, dan moet je ook gelijk willen werken. Maar niet enkel de meest lucratieve stukjes “cherrypicken” en de rest laten doen door de staatsoperator. Dat hebben we al in Engeland gezien, hoe dat gaat.

Bronvermelding

Van De Post naar bpost: going postal, 2015, Miguel Nollet

Advertenties